DE GROETEN VAN MIKE 

arrowlinks arrowrechts
De film sleepte flink wat prijzen in de wacht:
  • - Gouden film (Meer dan 100.000 bioscoopbezoekers in Nederland)
    - Prijs van de kinderjury (kinderfilmfestival Wenen)
    - Publieksprijs (internationaal kinderfilmfestival Armenië)
    - Beste kindacteur (Maas Bronkhuyzen (Mike) 18de internationale filmfestival Duitsland)
    - Prijs van de vakjury (18de internationale filmfestival Duitsland)
Film/boekfragment over leukemie (Mike)
‘Wat zijn die paarse bolletjes? Het zijn er zo veel. Is dat kanker?’ Leukemie, zeggen de dokters, maar het is gewoon kanker wat hij heeft. Kanker in zijn bloed. Opeens wordt hij bang – het kan ook erger zijn geworden.
‘Maar is dat goed of slecht? Die bolletjes. Dat er zo veel zijn.’
‘Ze zijn gemaakt door je nieuwe beenmerg.’ Dokter Verhagen kijkt op zijn horloge.
‘Die bolletjes… Waar zijn die voor?’
De dokter trapt erin. ‘Nou… die eten dus de beestjes op die jou ziek maken.’
Mike fronst. Dokters denken altijd dat kinderen niets begrijpen. Beestjes – hij is geen kleuter meer! Die bolletjes zijn de witte bloedcellen, die beschermen tegen ziekten, virussen en zo. Maar ze moeten eerst de kans krijgen om te rijpen. En Mike kan niet zien of dit nou rijpe cellen zijn, of woekerende kankercellen.
Mike tuurt door de microscoop. ‘Ze zijn allemaal verschillende, hé?’ Zijn wangen beginnen te prikken. Misschien is dat een slecht teken. Misschien dat ze daarom niet willen praten zonder zijn moeder erbij. ‘Ga ik dood?’
De dokter kijkt hem verbaasd aan.
‘Eh… Nee, dat niet. Tenminste, nu nog niet. Integendeel.’

Film/boekfragment over epilepsie (Jeroen)
Jeroen laat zich boven op hem vallen en begint tegen zijn hoofd stompen. Mike heeft opeens geen kracht meer om zich te verweren. Maar dan loopt Jeroen blauw aan. Hij krijgt een aanval! Jeroen heeft epilepsie. Mike springt overeind en kijkt van een afstandje ontzet toe. Jeroen valt opzij, verstijft, begint dan te schudden – het ziet er doodeng uit. Ten slotte verslapt zijn lichaam, alsof hij dood is.

Film/boekfragment over de beperking van Vincent
‘Dus je kunt nooit meer lopen?’ vraagt Mike.
Vincent haalt zijn schouders op.
‘Hoe kan dat dan?’
‘Rug gebroken,’ zegt Vincent.
‘Je rug zit niet in het gips.’
‘Ze noemen het zo. Maar het is eigenlijk mijn ruggenmerg. Dat is beschadigd. Dat zie je niet aan de buitenkant.’
“DE GROETEN VAN MIKE! is een vakkundig gemaakte, leuke, lieve, grappige en ontroerende film. Alles klopt: van de regie tot de uitwerking van de personages.”
“Maria Peters heeft door het plaatsen van de juiste accenten en met een getalenteerde cast achter de hand een ideale mix tussen komedie en drama gevonden.”
“Maria Peters vond met Maas Bronkhuyzen (eerder te zien in Dolfje Weerwolfje) de ideale hoofdrolspeler. Hij is geweldig als Mike, een jongetje vol bravoure en levenslust.”